گفت و گو با دکتر «سیده مرضیه فرید» دکترای تخصصی روانشناسی سلامت، روانشناس گروه روانپزشکی و بیمارستان بوستان؛
عوامل روانشناختی میتوانند هم علت و هم پیامد درد مزمن باشند
دکتر «سیده مرضیه فرید»، روانشناس گروه روانپزشکی و بیمارستان بوستان، با اشاره به ارتباط دوطرفه بین درد مزمن و سلامت روان گفت: نادیده گرفتن این ارتباط نهتنها درد را تشدید میکند، بلکه تأثیرات منفی جدی بر عملکرد شغلی و کیفیت زندگی فرد دارد.

به گزارش روابط عمومی بیمارستان بوستان، وی به نقش عوامل روانشناختی در آغاز، شدت و تداوم درد مزمن پرداخت و تأکید کرد: درد مزمن تنها یک مشکل جسمی نیست؛ بلکه با سلامت روان در ارتباطی دوطرفه و پیچیده قرار دارد.
درد مزمن معمولاً بیش از سه ماه ادامه دارد.
دکتر فرید افزود: درد مزمن معمولاً بیش از سه ماه ادامه دارد و گاهی حتی پس از بهبود کامل آسیب جسمی نیز باقی میماند. این وضعیت میتواند منجر به افسردگی، اضطراب، بیخوابی و احساس ناتوانی شود که بهنوبهخود بر تمرکز، روابط کاری و کیفیت زندگی فرد تأثیر منفی میگذارد.
این متخصص روانپزشکی همچنین به سوی دیگر این رابطه اشاره کرد و گفت: اختلالات روانی درماننشده، مانند افسردگی یا اضطراب، نهتنها احساس درد را تشدید میکنند، بلکه میتوانند خود بهعنوان عاملی برای بروز درد عمل کنند. بدن تحت استرس روانی مداوم، اغلب با تنش عضلانی، سردردهای میگرنی یا دردهای مبهم در اندامها واکنش نشان میدهد.
دکتر فرید تأکید ویژهای بر اهمیت این موضوع در محیط کار داشت و بیان کرد: سلامت روان و جسمی کارمندان بهطور مستقیم بر بهرهوری، رضایت شغلی و تعاملات مؤثر تأثیر میگذارد. بسیاری از کارمندان با دردهای مزمن یا مشکلات روانی پنهان دستوپنجه نرم میکنند که ممکن است دیده نشوند، اما عملکرد آنها را بهشدت تحت تأثیر قرار میدهند.
چگونه میتوان این چرخه را مدیریت کرد
به گفته وی تشویق به گفتوگوی باز درباره سلامت روان در محیط کار، فراهمکردن دسترسی به مشاورههای روانشناختی، آموزش تکنیکهای کاهش استرس مانند تنفس عمیق و مدیتیشن، و ترویج تحرک فیزیکی و ارگونومی صحیح، از جمله اقدامات مؤثر در مدیریت استرس هستند.
ارزیابی روانشناختی را جدی بگیریم
دکتر فرید همچنین تاکید کرد که در صورت بروز علائمی مانند افسردگی، اضطراب، بیخوابی، کاهش انگیزه، تحریکپذیری یا افکار منفی مکرر همراه با درد مزمن، مراجعه به روانشناس یا روانپزشک ضروری است و اظهار کرد: اگر درد با وجود درمانهای جسمی بهبود نیابد یا بر روابط اجتماعی و عملکرد شغلی فرد تأثیر قابلتوجهی بگذارد، ارزیابی روانشناختی باید در اولویت قرار گیرد.
وی در پایان افزود: روانشناسان با استفاده از رویکردهایی مانند رفتاردرمانی شناختی (CBT) میتوانند به بیماران کمک کنند تا الگوهای فکری و هیجانی مرتبط با درد را مدیریت کنند.
دکتر فرید ادامه داد: روانپزشکان نیز در صورت نیاز، درمان دارویی مناسب را برای اختلالات روانی همراه تجویز میکنند، مداخله بهموقع نهتنها به کنترل بهتر درد کمک میکند، بلکه از مزمنتر شدن مشکلات روانی و افت شدید کیفیت زندگی جلوگیری میکند.
پایان خبر
نظر دهید